Help de ontwikkeling van de site en deelt het artikel met vrienden!

Angst voor afwijzing (nullofobie) weerhoudt je ervan om gelukkige relaties met anderen op te bouwen en van het leven te genieten. Veel mensen die aan deze aandoening lijden, zijn zich er niet van bewust, maar het negeren van het probleem veroordeelt hen vaak tot eenzaamheid en leven onder stress. Leer de symptomen van het ervaren van de angst voor afwijzing.

Angst voor afwijzingis een mentale stoornis die gebaseerd is op een irrationele angst om hechte relaties met andere mensen aan te gaan. Elke relatie of vriendschap, voor een gestoorde persoon, brengt het risico met zich mee om afgewezen te worden en bijgevolg een visie van eenzaamheid (wat vooral angstaanjagend is). Mensen die last hebben van angst voor afwijzing volgen meestal een van de twee patronen.

De eerste is het leven in een relatie, maar met een gevoel van constante onzekerheid en angst dat het ooit zal eindigen. Zo'n relatie geeft een persoon geen geluk, en soms veroorzaakt het neurose. De angst voor afwijzing is zo groot dat de patiënt er alles aan doet (en vaak tegen zichzelf) om de ander niet kwijt te raken. Hij probeert zichzelf constant gerust te stellen over zijn gevoelens en te voldoen aan de verwachtingen van de andere partij. Uiteindelijk neemt het de vorm aan van in het nauw gedreven en dwangmatig worden, wat op zijn beurt de oorzaak wordt van de breuk.

De tweede route die mensen met een angst voor afwijzing nemen, is het vermijden van hechte relaties met anderen. Patiënten willen niet meedoen en proberen, ervan uitgaande dat de relatie het toch niet gaat redden. Ze verdedigen zich tegen eenzaamheid, maar willen niet het risico lopen afgewezen te worden. Ze geven dus geen kans aan mensen die hen beter willen leren kennen.

Een aantal mechanismen die in de psyche van de patiënt worden geactiveerd, maskeren perfect de symptomen van de aandoening, daarom zijn mensen met nullofobie zich niet altijd bewust van hun kwalen.

Angst voor afwijzing wordt vaak geassocieerd met een laag zelfbeeld.

Waar komt de angst voor afwijzing vandaan?

De meeste psychologen zien de oorzaken van nullofobie in het verleden van een bepaalde persoon. Meestal wordt het optreden van deze aandoening beïnvloed door ouders die te overbezorgd waren en door in alles voor hun kind te zorgen, een persoon opvoeden die niet zelfstandig kan leven. Zulke mensen zijn bang voor onafhankelijkheid en eenzaamheid, daarom komen ze overeen om veel te doen, om niet te blijvenafgewezen.

De meest voorkomende oorzaak van angst voor afwijzing is echter de ervaring van afwijzing in het verleden. De negatieve en sterke gevoelens uit die periode hebben een grote impact op het latere leven. In het verleden kon afwijzing in verband worden gebracht met bijvoorbeeld verlating door de ouders of het verlies van een van hen. Het kan ook een ervaring van een pijnlijke breuk zijn geweest.

Angst voor afwijzing kan ook worden bepaald door onafhankelijke factoren en bijvoorbeeld een aangeboren karakter- of persoonlijkheidskenmerk zijn. Eenzame eigenschappen kunnen aangeboren zijn en bijvoorbeeld geërfd worden van ouders.

Symptomen van angst voor afwijzing

Angst voor afwijzing kan het gevolg zijn van een persoonlijkheidsstoornis, dus de symptomen van dit soort angst kunnen in elk geval iets anders zijn.

Narcistische mensen maskeren hun angsten meestal met hooghartigheid, een hoog zelfbeeld, zelfidealisatie, gebrek aan empathie en buitensporige eisen aan anderen. Deze benadering ontmoedigt het om een ​​relatie met zo iemand aan te halen.

Vermijdende mensen zullen situaties vermijden die sterkere relaties met andere mensen kunnen opbouwen.

Mensen met een afhankelijke persoonlijkheidsstoornis zullen een gevoel van hulpeloosheid, onderwerping aan de andere persoon in de relatie, gebrek aan eigen mening en bereidheid om de verantwoordelijkheid voor hun acties op anderen af ​​te schuiven tonen. Mensen die zo ondergeschikt zijn aan anderen kunnen niet zelfstandig functioneren, daarom is hun angst voor eenzaamheid extreem sterk.

Nullofobie komt ook voor bij borderline persoonlijkheidstypes. Dan kan het symptoom tot het uiterste gaan in sociale relaties (van liefde naar haat) of emotionele instabiliteit, wat een gelukkige relatie altijd in de weg staat.

Mensen met paranoïde stoornissen maskeren de angst voor afwijzing met achterdocht, wantrouwen en langdurige wrok.

Een symptoom van angst kan ook een houding zijn die zich terugtrekt uit een interpersoonlijke relatie, een neiging om alleen te leven, een lage emotionaliteit, waardoor het onmogelijk wordt om hechtere relaties met anderen aan te gaan. Het is een verdedigingsmechanisme om te beschermen tegen te veel vertrouwdheid.

Nuttig om te weten

Angst voor afwijzing wordt vaak gevolgd door een verminderd zelfrespect en gebrek aan begrip voor anderen. Dit verta alt zich ook in andere levensgebieden. Gebrek aan zelfvertrouwen en motivatie maakt het moeilijk om ambitieuze taken uit te voeren en gestelde doelen te bereiken. Bij een hoge intensiteit van stoornissen kan angst voor afwijzing het begin zijn van neurose of zelfs depressie.

Kun je omgaan met nullofobie?

Angst voor afwijzing is niet alleen vaak moeilijk te realiseren, maar ookhet is moeilijk om het probleem aan te pakken zonder de hulp van een specialist. Therapie is de meest effectieve behandelmethode, al kan de angst voor afstoting van de patiënt hierbij een belemmering zijn. Dit keer door een therapeut.

Het belangrijkste doel van therapie voor afwijzingsangst is om de patiënt te helpen in de relatie te blijven

Therapieprincipes:

Ten eerste moet de patiënt zijn angsten en angst om een ​​nauwere relatie met de therapeut aan te gaan, opgeven. Dit is waar de terugtrekkende houding waarschijnlijk opnieuw zal verschijnen. Het is de taak van de therapeut om de behandeling zo uit te voeren dat deze zorgen niet meer relevant zijn. De patiënt moet begrijpen dat het vertellen van de therapeut over moeilijke ervaringen hun houding ten opzichte van de patiënt niet zal veranderen en niet zal leiden tot afwijzing. Om nullofobie te elimineren, moet de psychotherapeut de patiënt in therapie houden en hem niet laten stoppen met de behandeling.

Dit winnen van vertrouwen is het grootste succes van de therapie en een kans voor de patiënt om het probleem te begrijpen. De psychotherapie zelf is langdurig en vereist strikte consistentie. Er moet aan worden herinnerd dat patiënten overgevoelig zijn voor zichzelf, dus het is heel gemakkelijk om hun aandacht te verliezen en hen van therapie te ontmoedigen. Als ze echter hun probleem eenmaal begrijpen, is de kans groot dat ze de angst voor afwijzing wegnemen. Na een succesvolle en volledige therapie uit angst voor afwijzing, moeten patiënten vol vertrouwen hechte relaties met andere mensen ontwikkelen en hun eerdere angsten vergeten.

Help de ontwikkeling van de site en deelt het artikel met vrienden!

Categorie: